Saturday, September 16, 2023

BUKHARI 946 (BAB 5)

 

BAB 5

 

بَابُ صَلاَةِ الطَّالِبِ وَالمَطْلُوبِ رَاكِبًا وَإِيمَاءً

BAB SOLAT ORANG YANG MEMULAKAN PERANG DAN ORANG YANG DIPERANGI DALAM KEADAAN MENUNGGANG ATAU SECARA ISYARAT

 

وَقَالَ الوَلِيدُ: ذَكَرْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ صَلاَةَ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ وَأَصْحَابِهِ عَلَى ظَهْرِ الدَّابَّةِ، فَقَالَ: «كَذَلِكَ الأَمْرُ عِنْدَنَا إِذَا تُخُوِّفَ الفَوْتُ»

Berkata AL-WALID: aku sebutkan hal ini kepada al-Awzaie berkenaan solat Syurahbil bin al-Simt dan kawan-kawannya yang berada atas kenderaan. Jawab dia: begitulah urusan di sisi kami, apabila kami takut terluput (Solat)

 

وَاحْتَجَّ الوَلِيدُ: بِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ العَصْرَ إِلَّا فِي بَنِي قُرَيْظَةَ

Al-walid berhujah dengan sabda Nabi saw: jangan seseorang kamu solat asar kecuali apabila sudah sampai di Bani Quraizah

 

ASQALANI;

 

وَعُرِفَ بِهَذَا أَنَّ الطَّالِبَ فِيهِ التَّفْصِيلُ بِخِلَافِ الْمَطْلُوبِ وَوَجْهُ الْفَرْقِ أَنَّ شِدَّةَ الْخَوْفِ فِي الْمَطْلُوبِ ظَاهِرَةٌ لِتَحَقُّقِ السَّبَبِ الْمُقْتَضِي لَهَا

Perbezaan antara PENYERANG dan DISERANG adalah;

 

وَأَمَّا الطَّالِبُ فَلَا يَخَافُ اسْتِيلَاءَ الْعَدُوِّ عَلَيْهِ وَإِنَّمَا يخَاف أَن يفوتهُ الْعَدو

Penyerang bahawa dia tidak takut bahawa dia dikuasai musuh. Cuma, ia hanya bimbang tidak dapat mengalahkan musuh.

 

وَذَكَرَ أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ فِي كِتَابِ السِّيَرِ لَهُ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ إِذَا خَافَ الطَّالِبُونَ إِنْ نَزَلُوا بِالْأَرْضِ فَوْتَ الْعَدُوِّ صَلَّوْا حَيْثُ وَجَّهُوا عَلَى كُلِّ حَالٍ

ABU ISHAQ AL-FAZARI kata, daripada AL-AWZAIE berkata: apabila penyerang takut jika dia turun ke medan membawa kepada keluputan musuh, maka hendaklah dia solat ke arah mana sahaja yang mereka mahu.

 

HADIS 946

 

946 - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ، قَالَ: حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنَا لَمَّا رَجَعَ مِنَ الأَحْزَابِ: «لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ العَصْرَ إِلَّا فِي بَنِي قُرَيْظَةَ» فَأَدْرَكَ بَعْضَهُمُ العَصْرُ فِي الطَّرِيقِ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ: لاَ نُصَلِّي حَتَّى نَأْتِيَهَا، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: بَلْ نُصَلِّي، لَمْ يُرَدْ مِنَّا ذَلِكَ، فَذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَلَمْ يُعَنِّفْ وَاحِدًا مِنْهُمْ

Daripada IBN UMAR berkata: Nabi saw bersabda ketika pulang dari dari perang al-Ahzab: jangan seseorang kamu solat asar kecuali apabila sudah sampai Bani Quraizah”

 

Ada setengah sahabat yang waktu asar sudah masuk ketika mereka dalam perjalanan lagi. Setengah yang lain pula berkata: kami tidak akan solat sehingga kami sampai Bani Quraizah. Setengah lain kata: bahkan, kami solat di sini juga, walaupun kami tidak sampai di sana. Hal itu disebut kepada Nabi saw. Baginda tidak berkeras terhadap seorang pun dari kalangan mereka.

 

ASQALANI;

 

[946] قَوْلُهُ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ هُوَ بِالْجِيمِ تَصْغِيرُ جَارِيَةٍ وَهُوَ عَمُّ عَبْدِ اللَّهِ الرَّاوِي عَنْهُ

Dalam sanad, ada Perawi bernama JUWARIIYYAH. Ia adalah isim Tasghir dari kata jariyah. Dia adalah bapa saudara kepada Abdullah yang merupakan perawi hadis ini.

 

 قَوْلُهُ لَا يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الْعَصْرَ فِي رِوَايَةِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ شَيْخِ الْبُخَارِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الظُّهْرَ وَسَيَأْتِي بَيَانُ الصَّوَابِ مِنْ ذَلِكَ فِي كِتَابِ الْمَغَازِي مَعَ بَقِيَّةُ الْكَلَامِ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى

 Dalam riwayat muslim, dari guru bukhari yang sama, disebutkan SOLAT ZOHOR.

 

 

RAJAB

 

وأنهم يرون تأخير الصلاة عن وقتها إذا لم يقدروا على فعلها في وقتها على وجه تام، كما تقدم - أيضا.

Awzaie dan ulama dalam mazhabnya berpendapat bahawa harus lewatkan solat dari waktunya apabila tidak mampu tunaikan dalam waktunya.

 

وهل يجوز تأخير العشاء إلى بعد طلوع الفجر؟ فيهِ - أيضا - وجهان للشافعية ولأصحابنا.

Apakah harus lewatkan solat isyak sehingga terbit matahari?

 

                                                                                                                                                                            

وأما استدلال الوليد بحديث ابن عمر في ذكر بني قريظة، فإنما يتم ذلك

إذا كان الذين لم يصلوا العصر حتى بلغوا بني قريظة لم يصلوها إلاّ بعد غروب الشمس، وليس ذلك في هذا الحديث، فإن حديث ابن عمر إنما يدل على ان بعضهم أخر العصر إلى بني قريظة، فقد يكونوا صلوها في آخر وقتها، وهذا لا إشكال في جوازه.

Ada ulama berpendapat, hadis ibn umar ini bukan menyatakan bahawa mereka menunaikan solat asar setelah tenggelam matahari. Mereka hanya menunaikan solat asar di akhir waktu sahaja.

 

Pendapat ini, tidak ada khilaf dalam kalangan ulama.

 

وذهب آخرون إلى أن الذين صلوا في بني قريظة صلوا بعد غروب الشمس.

Ada pula ulama lain kata, mereka menunaikan solat asar itu selepas tenggelam matahari.

 

 واستدلوا بأن مسلما خرج الحديث، ولفظه: عن ابن عمر، قالَ: نادى [فينا] رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يوم انصرف من الأحزاب: أن ((لا يصلي أحد العصر إلاّ في بني قريظة)) فتخوف ناس فوت الوقت فصلوا دون بني قريظة، وقال آخرون: لا نصلي إلاّ حيث أمرنا رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - وأن فاتنا الوقت. قال: فما عنف رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - واحدا من الفريقين.

Pendapat kedua ini bersandarkan kepada hadis ini dalam riwayat muslim. IBN UMAR kata, rasulullah memanggil kami di hari pulang dari dari perang Ahzab bahawa seorang pun tidak boleh tunaikan solat asar kecuali di Bani Quraizah. Ada sebilangan manusia keluputan waktu, mereka tetap menunaikan solat di Bani Quraizah. Berkata pihak lain pula: kami tidak solat kecuali berdasarkan apa yang Rasulullah saw suruh kami lakukan, walaupun pada saat waktu solat sudah luput. Nabi saw tidak berkeras terhadap seorang pun dari dua kalangan itu.

 

وخرج البيهقي، بإسناد فيه نظر، عن الزهري، عن عبد الرحمن بن عبد الله بن كعب بن مالك، أن عمه عبد الله أخبره، أن النبي - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - عزم على الناس لما رجع من الأحزاب أن لا يصلوا صلاة العصر إلاّ في بني قريظة. قالَ: فلبس الناس السلاح، فلم يأتوا بني قريظة حتى غربت الشمس، فاختصم الناس عند غروب الشمس، فقال بعضهم: إن رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - عزم علينا إلاّ نصلي حتى نأتي بني قريظة، فإنما نحن في عزيمة رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - فليس علينا إثم، وصلى طائفة من الناس احتسابا، وتركت طائفة منهم الصلاة حتى غربت الشمس، فصلوها حين جازوا بني قريظة احتسابا، فلم يعنف رسول الله - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - واحدا من الفريقين. وهذا مرسل.

Dalam riwayat AL-BAIHAQI pula, tetapi dengan sanad yang perlu diteliti dan mursal.

Nabi saw mengarahkan para sahabat ketika mereka pulang dari al-Ahzab bahawa tidak menunaikan solat asar kecuali sampai ke Bani Quraizah. Mereka membawa senjata yang berat menyebabkan mereka tidak sampai Bani Quraizah sehingga tenggelam matahari. Para sahabat berbalah ketika tenggelam matahari. Setengah mereka berkata: rasulullah suruh kita bahawa tidak solat kecuali sampai Bani Quraizah. Kita perlu berada dalam perintah Nabi saw untuk kita menjadi berdosa. Ada satu puak dari kalangan sahabat mengira. Nabi saw tidak berkeras kepada mana-mana puak dari dua puak terbabit.

 

 

2/438 | 8/411

No comments:

Post a Comment

BUKHARI 951 (BAB 3)

BAB 3   بَابُ سُنَّةِ العِيدَيْنِ لِأَهْلِ الإِسْلاَمِ Bab sunat dua hari raya bagi ahli Islam.   ASQALANI :    ...